Historia muzyki organowej (2014/15)

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Zakres wiadomości z Historii Muzyki na poziomie średniej szkoły muzycznej.

Cele

Celem nauczania przedmiotu jest poszerzenie wiedzy studenta, który po pozytywnym ukończeniu kursu dysponuje zakresem pojęć z historii muzyki organowej w kwestii znajomości form muzycznych, kompozytorów muzyki organowej oraz praktyki wykonawczej w niektórych epokach.

Treści kształcenia

T_1 Historia muzyki organowej od jej początków aż do czasów współczesnych z uwzględnieniem rozwoju budownictwa organowego i jego wpływu na muzykę. Prezentacja wybitnych kompozytorów muzyki organowej oraz ich dorobku kompozytorskiego na ten instrument.

Efekty kształcenia

WIEDZA
Ew_1 Zna charakterystyczne cechy form i gatunków muzyki wokalnej, wokalno-instrumentalnej i instrumentalnej w zakresie repertuaru opracowywanego w trakcie studiów
Ew_2 Potrafi umiejętnie zastosować teoretyczną wiedzę w realizacji prawidłowej narracji dzieła muzycznego.

UMIEJĘTNOŚCI
Eu_1 W procesie rozczytywania materiału muzycznego posiada umiejętność zrozumienia formy utworu muzycznego i relacji zachodzących pomiędzy poszczególnymi warstwami kompozycji. Ma świadomość potrzeby zrozumienia intencji kompozytora.

KOMPETENCJE
Ek_1 Realizuje koncepcje i działania artystyczne wynikające z własnej wyobraźni, ekspresji i intuicji wykazując się umiejętnością organizacji pracy.

Metody dydaktyczne

M_1 Wykład problemowy, praca z tekstem,
M_2 analiza przypadków,
M_3 prezentacja nagrań CD i DVD

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Zaliczenie z oceną
W_1 Kolokwium pisemne
W_2 Test sprawdzający wiedzę

Lektury podstawowe

Materiały tekstowe i nutowe przygotowane przez prowadzącego zajęcia.
Partytury i nagrania omawianych utworów.

Lektury uzupełniające

Apel W., Geschichte der Orgel Und Klaviermusik bis 1700, Bärenreiter, Kassel 1967.
Bąkowski-Kois D., Zagadnienia sonorystyczno-wykonawcze iberyjskiej muzyki organowej XVII stulecia. AM Kraków 2006.
Chodkowski A. red. ,Praca zbiorowa, Encyklopedia Muzyki, PWM, Warszawa 1995.
Erhard L., Brahms, Warszawa 1990.
Gołos J., Polskie organy i muzyka organowa, Warszawa 1972.
Henderson J., A Directory of Composers for Organ, United Kingdom 2005.
Holmes P., Brahms, PWM 2009.
Sadie S. red., The New Grove Dictionary of Music and Musicians. 2001.
Snyder K. J., Dieterich Buxtehude Życie, Twórczość, Praktyka Wykonawcza. Astria 2010.
Stauff E., Encyclopedia of Organ Stops.
Szelest M., Przemiany stylistyczne we włoskiej muzyce organowej przełomu XVI i XVII stulecia. AM Kraków 2007.
Szymański W. – Interpretacja XIX wiecznej literatury organowej na górnośląskich organach
z epoki. Studium wybranych sonat Felixa Mendelssohna, Josefa Gabriela Rheinbergera, Augusta Gottfrieda Rittera.,Katowice 2009.
Perucki R., Orgelbüchlein (BWV 599 – 644) Jako źródła poznania języka
muzycznego Jana Sebastiana Bacha. Muzyka organowa XII, AM Gdańsk 2003.
Piekarz G., Krakowska Katedra Organów w kontekście organisty, organów i muzyki
organowej w liturgii, Kraków 2007.
Urbańczyk M., Ochrona i konserwacja organów zabytkowych na tle rozwoju sztuki organmistrzowskiej.
Wybrane problemy., Katowice 2010.
Wisełka – Cieślar I., Chorał protestancki i jego znaczenie w organowych opracowaniach
chorałowych Jana Sebastiana Bacha, Muzyka organowa XII, AM Gdańsk 2003.
Zaborny W., Oblicze stylistyczne twórczości organowej na Śląsku w XX wieku., AM Katowice 2010.
Ponadto:
Seria: Organy i Muzyka Organowa AM Gdańsk 1980 – 2009