Wstęp do historii sztuki-ćwiczenia (nowożytność) (2014/15)


Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Brak.

Cele

Celem zajęć jest zapoznanie studentów z elementami warsztatu historyka. Student powinien nauczyć się opisu dzieła sztuki i elementów warsztatu naukowego oraz zdobyć podstawowe wiadomości pozwalające datować, rozpoznawać tematykę i ikonografię dzieła, charakteryzować go pod kątem formalnym i stylistycznym.

Treści kształcenia

T.1 - W trakcie zajęć studenci uczą się poprawnie opisać dzieło sztuki nowożytnej, określać czas i miejsce jego powstania.
T.2 - Student uczy się rozpoznawać i datować ornament nowożytny
T.3 - Student uczy się terminologii z zakresu historii sztuki
T.4 - Student zapoznaje się z pozycjami bibliograficznymi (bibliografie, podręczniki wielotomowe, słowniki i opracowania ikonograficzne, słowniki biograficzne, encyklopedie i słowniki specjalistyczne, czasopisma i wydawnictwa ciągłe, bazy, fototeki i inne zasoby internetowe i cyfrowe) niezbędnymi w dalszych studiach i praktyce zawodowej, uczy się ich używać i pozyskiwać z nich informacje nieodzowne dla badań naukowych. Istotnym elementem ćwiczeń są lekcje biblioteczne przeprowadzane w Bibliotece Jagiellońskiej oraz w bibliotekach UPJP II (Głównej i instytutowej).
T.4 - Student przygotuje pracę semestralną, zawierającą bibliografię, stan badań, dzieje i opis dzieła sztuki wskazanego przez prowadzącego. Prace te są następnie odczytywane, analizowane i komentowane podczas zajęć. Dzień przed wyznaczonym terminem odczytu student winien przekazać prowadzącemu elektroniczną wersję pracy, a dwa tygodnie po terminie złożyć pracę w wersji ostatecznej, po dokonaniu stosownych korekt. Umiejętność przygotowania pracy z wykorzystaniem literatury przedmiotu pozwala uświadomić studentom złożoność historyczną i zmienność języka, kształci podstawowe umiejętności badawcze (formułowanie problemów, analiza, dobór metod i narzędzi badawczych, prezentacja wyników), zmusza do określenia priorytetów służących realizacji zadania oraz uczy odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego regionu. Zajęcia w dużej mierze mają charakter terenowy (odbywają się w kościołach, klasztorach i muzeach Krakowa). Przedmiot służy praktycznemu wprowadzeniu studenta w warsztat historyka sztuki i ogólnemu przygotowaniu do pracy badawczej. W trakcie zajęć studenci kształcą umiejętność opisu zabytku oraz określania czasu i miejsca jego powstania. Uczą się rozpoznawać ornamenty, określać ikonografię, interpretować heraldykę i kostiumy. Zapoznają się z pozycjami bibliograficznymi (bibliografie, podręczniki wielotomowe, słowniki i opracowania ikonograficzne, słowniki biograficzne, encyklopedie i słowniki specjalistyczne, czasopisma i wydawnictwa ciągłe, bazy, fototeki i inne zasoby internetowe i cyfrowe) niezbędnymi w ich dalszych studiach i praktyce zawodowej, uczą się ich używać i pozyskiwać z nich informacje nieodzowne dla ich badań. Istotnym elementem ćwiczeń są lekcje biblioteczne przeprowadzane w Bibliotece Jagiellońskiej oraz w bibliotekach UPJP II (Głównej i instytutowej).
Obowiązkiem każdego studenta jest uczestnictwo w obu tych częściach oraz sporządzenie pracy pisemnej w ramach każdej z nich. Przygotowując prace semestralne studenci gromadzą bibliografię, konstruują stan badań, opracowują dzieje i sporządzają opis dzieła sztuki wskazanego przez prowadzącego. Prace te są następnie odczytywane, analizowane i komentowane podczas zajęć. Dzień przed wyznaczonym terminem odczytu student winien przekazać prowadzącemu elektroniczną wersję pracy, a dwa tygodnie po terminie złożyć pracę w wersji ostatecznej, po dokonaniu stosownych korekt. Umiejętność przygotowania pracy z wykorzystaniem literatury przedmiotu uświadamia studentom złożoność historyczną i zmienność języka, kształci podstawowe umiejętności badawcze (formułowanie problemów, analiza, dobór metod i narzędzi badawczych, prezentacja wyników), zmusza do określenia priorytetów służących realizacji zadania oraz uczy odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego regionu. Zajęcia w dużej mierze mają charakter terenowy (odbywają się w kościołach, klasztorach i muzeach Krakowa).

Efekty kształcenia

WIEDZA
W_1 Student potrafi sporządzić opis dzieła sztuki nowożytnej, określić czas i miejsce jego powstania
W_2 Student nabywa umiejętność sporządzenia typowej pracy pisemnej zawierającej stan badań, dzieje i opis dzieła

UMIEJĘTNOŚCI
U_1 Student zna podstawowe podręczniki niezbędne w dalszych studiach
U_2 Student umie formułować problemy badawcze, analizować ten problem i wybierać metody i narzędzia badawcze

Metody dydaktyczne

M.1 Wykład ilustrowany zdjęciami
M.2 Ćwiczenia z opisu dzieła sztuki
M.3 Dyskusja moderowana przez prowadzącego
M.4 Korekta prac pisemnych
M.5 Lekcja biblioteczna

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Zaliczenie z oceną. Warunkiem zaliczenia jest regularne uczęszczanie na zajęcia (dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze), aktywny w nich udział oraz złożenie dwóch opracowań pisemnych w formie zaaprobowanej przez prowadzącego. Nota końcowa obejmuje ocenę pracy (pod względem merytorycznym, warsztatowym i formalnym), a także aktywność i frekwencję studenta na zajęciach.

Lektury podstawowe

Dobrowolski T., Sztuka Krakowa, wyd. 1-5, Kraków 1950-1978;
Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. IV, cz. I-X, Kraków 1965-2005;
Słownik terminologiczny sztuk pięknych, oprac. S. Kozakiewicz, Warszawa 2006.

Lektury uzupełniające

Wstęp do historii sztuki: materiały bibliograficzne, oprac. A. Małkiewicz, J. Ostrowski, Warszawa 1990;
Zasady pisowni słownictwa religijnego, red. R. Przybylska, W. Przyczyna, Tarnów 2004.
Ponadto:
- literatura dostosowywana jest indywidualnie do tematów prac pisemnych.