Komunikowanie polityczne (2014/15)

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

-

Cele

Celem modułu jest zapoznanie studentów ze zjawiskami komunikowania politycznego, wyróżnianego przede wszystkim ze względu na treści. Celem jest umożliwienie studentom samodzielnego zdobywania wiedzy poprzez studiowanie proponowanej literatury oraz przygotowywanie dłuższych prezentacji, z wykorzystaniem narzędzi multimedialnych, a następnie wspólne analizowanie wystąpień, komentowanie podejmowanych zagadnień, w tym uzupełnianie podawanej wiedzy przez elementy wykładu konwersatoryjnego.

Treści kształcenia

1. Komunikowanie polityczne jako nowa dyscyplina badań naukowych.
Definicja i obszar badań. Perspektywa teoretyczna i praktyczna komunikowania politycznego. Pojęcia pokrewne (propaganda polityczna, public relations, reklama polityczna, marketing polityczny). Uczestnicy komunikowania politycznego.

2. Doktryny medialne.
Doktryna medialna jako odpowiedź na pytanie o rolę i zadania mediów. Charakterystyka doktryny autorytarnej, komunistycznej, liberalnej, odpowiedzialności społecznej.
3. Rola mediów w systemie demokratycznym.
Rola i zadania mediów w demokracji (funkcje mediów), media jako „czwarta władza” i „pies stróżujący”. Media a społeczeństwo obywatelskie, sfera publiczna. Kłopoty z realizacją tych zadań.
4. Standardy profesjonalnego dziennikarstwa.
Czym jest profesjonalizm? Standardy profesjonalizmu w dziennikarstwie (wiedza, warsztat, etyka). Analiza wybranych kodeksów deontologii zawodowej.
5. Media a polityka.
Relacje media – aktorzy polityczni, dziennikarze a politycy – analiza rodzajów relacji. Polityzacja mediów i mediatyzacja polityki.
6. Prawo do prywatności polityków a dziennikarze i opinia publiczna.
7. Korupcja. Analiza zjawiska na podstawie konkretnych wypadków.
8. Konflikt interesów. Analiza zjawiska na podstawie konkretnych wypadków.
9. Zasady wystąpień publicznych i debat (omówienie ról: prowadzącego, uczestników, ekspertów, publiczności).
10. Karykatury Mahometa w prasie europejskiej. Debata na temat granic wolności mediów, konfliktu norm (wolność prasy a odpowiedzialność za skutki).
11. Debata na temat mediów publicznych w Polsce.
12. Debaty przygotowywane przez studentów

Efekty kształcenia

WIEDZA – w wyniku przeprowadzonych zajęć student:
- zna rolę wolnych mediów w państwie demokratycznym, opisuje warunki niezbędne do ich swobodnego funkcjonowania, zna granice wolności mediów
- posiada wiedzę na temat wyróżniania zjawisk komunikowania politycznego, różnorodności tych zjawisk, zna uczestników komunikowania politycznego, rozumie jego naturę
- identyfikuje i definiuje zadania i funkcje mediów wskazywane przez wybrane doktryny medialne.
UMIEJĘTNOŚCI – w wyniku przeprowadzonych zajęć student:
- analizuje zjawiska komunikowania politycznego, dostrzega ich złożoność i uwarunkowania, co prowadzi do głębszego zrozumienia rzeczywistości polityczno-medialnej
- potrafi przygotować publiczne wystąpienie na zadany temat, związany z problematyką przedmiotu
KOMPETENCJE (POSTAWY) – w wyniku przeprowadzonych zajęć student nabędzie następujące postawy:
- rozumie znaczenie dziennikarstwa politycznego dla kształtowania opinii obywateli i konieczność przestrzegania w związku z tym niezbędnych standardów profesjonalizmu zawodowego

Metody dydaktyczne

Metoda projektowa, metoda problemowa, wykład konwersatoryjny, wykorzystanie urządzeń multimedialnych

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

- przygotowanie referatu i prezentacji multimedialnej – zaprezentowanie na zajęciach, przygotowanie tematów do dyskusji; każdy student przygotowuje 1 prezentację.
- obecność i aktywny udział w zajęciach – ocenianie ciągłe; każdy student aktywnie uczestniczy w dyskusji nad prezentacjami pozostałych studentów

Lektury podstawowe

Dobek-Ostrowska B., Komunikowanie polityczne i publiczne, Warszawa 2006.
Michalczyk S., Komunikowanie polityczne. Teoretyczne aspekty procesu, Katowice 2005.

Lektury uzupełniające

Deklaracja zasad Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy.
Journalistic Decision-taking in Europe, Maastricht 1997.
Karta Etyczna Mediów.
Kepplinger H. M., Demontaż polityki w społeczeństwie informacyjnym, Kraków 2007.
Magoska M. (red.), Media, władza, prawo, Kraków 2005.
Mrozowski M., Media masowe. Władza, biznes, rozrywka, Warszawa 2001.
Schulz W., Komunikacja polityczna. Koncepcje teoretyczne i wyniki badań empirycznych na temat mediów masowych w polityce, Kraków 2006.
Street J., Mass media, polityka, demokracja, Kraków 2006.
Wolny-Zmorzyński K., Furman W., Kaliszewski A., Pokorna-Ignatowicz K., Źródła informacji dla dziennikarza, Warszawa 2008.
Wybrane artykuły z „Zeszytów Prasoznawczych”, „Studiów Medioznawczych”, miesięcznika „Press”, tygodników opinii oraz prasy codziennej.