Homiletyka formalna (2014/15)

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Znajomość homiletyki fundamentalnej

Cele

Przygotowanie i wygłaszanie przez alumnów wybranych typów kazań (w tym jedno przed kamerą) oraz ocena poszczególnych kazań w oparciu o wypracowane kryteria.

Treści kształcenia

Przygotowanie i wygłoszenie kilku rodzajów kazań:
- kazanie okolicznościowe
- kazanie hagiograficzne
- kazanie pasyjne
- homilia adwentowa
- kazanie majowe

1. Kazanie okolicznościowe z okazji Dnia Papieskiego (skierowane szczególnie do młodzieży – Pokolenia JP2). Chodzi o ukazanie sensu powracania do treści pontyfikatu Jana Pawła II w odniesieniu do osoby i dzieła, które pozostało jako ważne wezwanie dla Kościoła

2. Kazanie hagiograficzne ukazujące postacie świętych kanonizowanych przez Jana Pawła II (w rodzinnej parafii). Ukazać, że Ewangelia nie jest martwą literą, lecz programem możliwym do realizacji.

3. Kazanie pasyjne. Każdy alumn opracowuje całość (6) kazań poświęconych tematyce Męki Pańskiej. Pierwsze należy oddać in extenso, pozostałe w jednostronicowym konspekcie.

4. Homilia adwentowa. W oparciu o czytania z danego dnia Adwentu należy przybliżyć problematykę teologiczną tego okresu w perspektywie zbliżających się świąt Bożego Narodzenia – wskazane jest wykorzystanie tekstów pieśni adwentowych.

5. Kazanie majowe. Do wygłoszenia w kaplicy seminaryjnej podczas Nabożeństw majowych.

Efekty kształcenia

WIEDZA:
Student opisuje podstawowe procesy komunikowania interpersonalnego i społecznego, rozpoznaje i rozróżnia ich prawidłowości i zakłócenia. Charakteryzuje podstawowe prawidła języka retoryki (TMA_W16; TkMA_W05).
UMIEJĘTNOŚCI:
Student wykorzystuje zasady retoryki kaznodziejskiej, używa języka specjalistycznego, porozumiewa się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych. Samodzielnie opracowuje kazanie (TMA_U16; TMA_U18; TkMA_TkMA_U03).
KOMPETENCJE:
Student ma świadomość potrzeby uczenia się przez całe życie w celu uzupełniania i doskonalenia swych umiejętności komunikacyjnych, zdolny do kreatywnego myślenia skutecznie przemawia z ambony i wpływa na słuchacza (TMA_K02; TkMA_K01).

Metody dydaktyczne

Dyskusja problemowa
Ocena wystąpień oralnych
Studium przypadku

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Wygłoszenie kazań z pamięci; praca z kamerą. Terminowe przygotowanie kolejnych kazań do wygłoszenia i zaliczenia.

Lektury podstawowe

MATUSZCZYK B., Oczekiwania Słuchaczy słowa Bożego wobec języka kazań, [w:] Mowa żywa. Wybrane aspekty komunikacji kaznodziejskiej, red. J. Twardy, W. Broński, J. Nowak, Kielce 2005, s. 89-99.
OSTAFIŃSKI W., Funkcja ekspresywna we współczesnych tekstach homiletycznych, „Analecta Cracoviensia” XL 2008, s. 263-284.
OSTAFIŃSKI W., O kaznodziejskim stylu perswazji na przykładzie świętokrzyskich kazań radiowych, „Analecta Cracoviensia” XXXV 2003, s. 207-219.

Lektury uzupełniające

Korolko M., Sztuka retoryki, Warszawa 1998.
Przyczyna W. (red.), Retoryka dziś, Kraków 2001.
Twardy J., Koncepcja pracy twórczej nad kazaniem, Rzeszów 1998.